Wiersz dedykowany p. Prof. Wilhelminie Iwanowskiej (1905-1999), pod której troskliwym nadzorem zdobywałem astronomiczną wiedzę, na okoliczność Jej 90. urodzin.
 
czasie kamieni
śpiący jak tafla jeziora w skwar lipcowego południa

czasie dębów i cedrów
wpleciony w wiekową medytację konarów

czasie rolników
szemrzący złotą strugą ziarna

czasie handlowców
wędrujący z portfela do portfela

czasie złoczyńców
napinający strunę sumienia

czasie zegarmistrzów
ogłaszany srebrnym dźwiękiem kurantów

czasie muzyków
pięciokrotnie rozpięty na słupach interwałów

czasie fizyków
uwięziony w nawiasach równań ruchu

czasie astronomów
strzegący majestatu Universum przed marzeniami podróżnika

cykliczny czasie Greków
linearny czasie Izraelitów
prowadź do Celu
który uwikłał nas w tobie